RSS Feed for This PostCurrent Article

Afkoeling van het klimaatdebat

Nu Al Gore de Nobelprijs gekregen heeft naar aanleiding van zijn “unconvenient truth” zou je denken dat hij misschien toch wel gelijk heeft. Ergens ben ik altijd wel sceptisch gebleven over al dat doemdenken. Met mijn boerenverstand heb ik altijd gedacht dat er beter gezocht kan worden naar oplossingen dan naar een “we moeten minder”.

De NRC van vrijdag 12 oktober gaf op de opiniepagina een artikel van de Deense politicoloog Bjorn Lomborg, overgenomen uit de Los Angeles Times. Lomborg houdt zich al een tijdje bezig met het ontzenuwen van alle doemdenkerij: in 2001 verscheen zijn “The Skeptical Environmentalist”, deze maand “Cool It: The Skeptical Environmentalist’s Guide to Global Warming”.

Hij zegt wat ik al dacht, alleen kan hij het quantificeren en dat is natuurlijk heel mooi. Zo begint hij  met

Het is onjuist om te ontkennen wat overduidelijk is: de aarde warmt op, en wel door ons toedoen. Maar dat is niet het hele verhaal, en ook de voorspellingen over onheil kloppen niet.

Lomborg laat ook de (positieve) keerzijde van de medaille zien. Zo stelt hij dat, als we ons houden aan de aanbeveling van het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) en ons richten op een sterke beperking van de CO2-uitstoot, de stijfging van het zeewater met 13 cm kan worden veminderd. Maar iedereen zou armer zijn, waarmee we ook minder geld zouden hebben om het land tegen de zee te beschermen.

Een andere tegenstelling is dat als de aarde warmer wordt er niet alleen meer hittegolven zullen komen (waardoor in 2050 naar schatting 400.000 mensen meer aan de hitte zullen overlijden), maar ook (logisch) minder koudegolven (waardoor er in 2050 1,8 miljoen minder mensen van de kou zullen omkomen).

Of deze: Door de opwarming van de aarde zal het aantal mensen dat gevaar loopt malaria te krijgen met 3 % toenemen. Het Kyoto-protocol, dat jaarlijks zo’n $180 miljard kost, zou de kans op malaria met 0,2 % verminderen. Maar: door jaarlijks $ 3 miljard (2 % van de kosten van het Kyoto-protocol) te investeren in klamboes en medicijnen zou het malariacijfer binnen tien jaar kunnen halveren!

Zo staan er nog wat leuke voorbeeldjes van kosten-baten, waarvan deze eigenlijk de belangrijkste is: De doorsnee-prijs om een ton CO2 minder uit te stoten is ca. $20. De schade van een ton CO2 in de atmosfeer is ca $ 2. $ 20 uitgeven voor iets met een waarde van $ 2 is niet bepaald een slim beheer van het huishoudboekje (al geeft het misschien een goed gevoel), stelt Lomborg.

Lomborg pleit ervoor om de meest doeltreffende maatregelen te nemen, die vaak eenvoudiger en “minder chique” zijn dan vermindering van de CO2-uitstoot. En hij besluit zijn betoog met:

Als wij inversteren in onderzoek, zullen we op den duur werkelijk iets goeds doen, in plaats van alleen een goed gevoel te hebben.

Precies. Om Ralph Waldo Emerson (Amerikaans essayist en dichter, 1803-1882) te citeren:

Economy does not consist in saving the coal, but in using the time while it burns.

Trackback URL

Post a Comment

  • Ayn Rand

  • Tag Cloud

  • Recent Posts

  • Pages

  • Recent Comments

  • Archives

  • Categories

  • January 2018
    M T W T F S S
    « Sep    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
  • Subscription Options:

    Subscribe via RSSSubscribe via LinkedInSubscribe via FlickrSubscribe via Google+Subscribe via YouTubeSubscribe via PinterestSubscribe via Tumblr