RSS Feed for This PostCurrent Article

Verkiezingsspotje Libertarische Partij

De Libertarische Partij doet mee aan de verkiezingen.
Daarvoor is een spotje gemaakt, in de stijl van de voetballende filosoof J. Cruijff.

Ik zou er graag iets aardigs over schrijven, maar dat zit er toch niet in. Democratie en Libertarisme gaan volgens mij niet zo goed samen. Dus denkt de libertarier in mij: waarom wil je zonodig meedoen met de verkiezingen? Wat heb je in de kamer te zoeken?

Je denkt natuurlijk: alle kleine beetjes helpen; iets is toch beter dan niets? Jawel, maar je moet toch compromissen sluiten en daarmee je eigen principes in de uitverkoop gooien. Zoals ik in mijn vorige blogpost al schreef, ben ik een voorstander van Deep Anarchy.

Een man vraagt aan een hem onbekende vrouw op een terras of zij voor zes miljoen euro met hem naar bed wil. Nou, voor dat geld wil zij wel. Daarna vraagt de man of zij dat ook voor duizend euro wil; “meneer ik ben geen prostituee!” zegt zij geschokt. Waarop de man zegt: “dat heeft u zojuist al toegegeven, we onderhandelen nu over de prijs”.

Mijn punt is het volgende: Libertariers beschouwen belasting heffen als diefstal. Lagere belastingen is natuurlijk wel minder belasting, maar een kleinere diefstal blijft een diefstal. En willen we niet allemaal meer vrijheid. Ja! Maar hoe definieer je die vrijheid (libertariers definieren vrijheid in eigendomsrecht). En “minder regels”, betekent dat niet dat er toch regels zijn (het gaat natuurlijk vooral om wie die regels mag bepalen! Wie mag bepalen wat goed voor mij is?).

Het klinkt mij als de laatste sneue uitspraak van Agnes Kant, bij Pauw en Witteman de avond voor zij haar aftreden als partijleider van de SP bekend maakte in een laatste wanhopige poging de SP aan de kiezer te verkopen: “De SP is ook voor beter onderwijs”. Ja dat zeggen alle partijen en iedereen wil het, maar het gaat natuurlijk om de maatregelen. (De uitspraak ging dan ook verloren in de retoriek van de andere verkiezingskandidaten; niemand vond het de moeite waard erop te reageren).

Een kleinere overheid? Dat zou toch mooi zijn? Toegeven: er zijn twee soorten libertariers: de anarchisten en de minarchisten – de voorstanders van de nachtwakerstaat). De LP-ers die zich verkiesbaar hebben gesteld zijn dus in ieder geval voor een overheid. Het zou dan wel een minimale overheid moeten worden, die uitsluitend bestaat uit LP-politici, wil er nog iets van de libertarische principes overeind blijven. Dan zouden ze vervolgens de laatste stap kunnen zetten en de overheid – zichzelf dus – afschaffen.

Maar of ze dat nog willen als ze eenmaal het pluche gevoeld hebben… Want macht corrumpeert – voorbeelden te over. En daarom zeg ik: jongens, geef je niet af met die lui.

Het spotje is overigens, als je eenmaal aan de zeikerige toon van de pseudo-Cruijff gewend bent, wel leuk.

 

Trackback URL

  1. 9 Comment(s)

  2. By K. Winkelaar on Aug 25, 2012 | Reply

    Tja, ik begrijp je terughoudendheid. Helaas leven we in een samenleving met een staat. Die staat gaat niet uit zichzelf verdwijnen, daarvoor zijn de belangen te groot. Ook met heel hard schreeuwen vanaf de zijlijn zal die staat niet verdwijnen, daar kunnen we het denk ik over eens zijn.
    Wat nodig is, is dat veel meer mensen gaan inzien dat de overheid het probleem is en niet de oplossing. We moeten de morele kant van vrijheid laten zien, en daarmee het immorele van de staat blootleggen. Waar kun je dat beter doen dan in het hol van de leeuw? Door in de tweede kamer bij elk voorstel duidelijk aan te geven dat het immoreel is, en waarom dan wel. Door wetsafschafvoorstellen in te dienen in plaats van wetsvoorstellen. Door duidelijk te maken dát er een alternatief is in de vorm van een staatloze samenleving. En dat dat alternatief op alle fronten te prefereren is. Helaas zijn libertariërs altijd onderling verdeeld, zoals ook hier weer blijkt. Ik hoop van harte dat je het initiatief van de LP wel steunt, al was het maar omdat het een middel is om de filosofie van de vrijheid te verspreiden.

  3. By Toine Manders on Aug 25, 2012 | Reply

    Wat ik hierover wil zeggen is al door Rothbard gezegd in zijn artikel “Strategies for a Libertarian Victory”: http://mises.org/daily/4474

    De denkfout die de schrijver maakt wordt door Rothbard beschreven als “left-sectarianism”`.

    Ik raad aan het hele artikel te lezen. Voor wie een sneak preview wil volgt hier een citaat:

    “Within any radical ideological movement for social change there are bound to develop two broad and important “deviations” from the correct, centrist, movement-building position we have been discussing. At one pole is the deviation of “left-sectarianism” and at the other the deviation of “right-opportunism.” Each, in its own way, abandons the hope of victory for the radical goal.
    The left-sectarian, in brief, considers any transition demands, any use of strategic intelligence to determine priorities for agitation, any appeal to one’s audience without sacrificing ultimate principles, in themselves a “sellout” or betrayal of radical principles. In the above example, a left-sectarian, for example, would consider the transition call for repeal of the income tax as per se a betrayal of the principle of the abolition of taxation, even when that transition demand is clearly coupled with the ultimate goal of a tax-free society. To take a deliberately ludicrous example, the left-sectarian might consider not raising the problem of denationalizing lighthouses in our current society a betrayal of the principle of privatizing lighthouses.”

  4. By kuehleborn on Aug 25, 2012 | Reply

    Wat nodig is, is dat veel meer mensen gaan inzien dat de overheid het probleem is en niet de oplossing. We moeten de morele kant van vrijheid laten zien, en daarmee het immorele van de staat blootleggen. Waar kun je dat beter doen dan in het hol van de leeuw?

    Dat klinkt wel heel heldhaftig! Ik vind het spel niet mee te spelen, bijvoorbeeld door niet te gaan stemmen, een hele goede en vredelievende methode. Als er steeds meer mensen niet zouden gaan stemmen, zou duidelijk worden dat niemand meer enig vertrouwen heeft in het politieke syteem. Dat is op zich al een libertarisch principe – en een uitstekend principe, lijkt mij.
    Dat libertariërs onderling verdeeld zijn is helaas de andere kant van dezelfde medaille; het komt omdat bij mensen met een sterke eigen mening nu eenmaal kuddegeest ontbreekt. Ook daarom heb ik er weinig vertrouwen in dat de Libertarische Partij ooit een sterke partij zal worden: al ben ik het voor 98% met Toine Manders eens, ik zal nooit “ja” zeggen tegen die twee procent waarin we van mening verschillen om “de zaak” te dienen. Iemand die dat wel doet is in mijn ogen per definitie geen libertarier; klagen over de verdeeldheid van libertariers is m.i. niet erg libertarisch. Verscheidenheid is goed, anders was er ook geen vrijheid nodig.
    Tenslotte: er zijn veel manieren om de filosofie van de vrijheid te verspreiden. Eén ervan is deze website – een kleintje ten opzichte van de vele andere libertarische websites die er zijn, maar wel mijn eigen individuele bijdrage aan “de zaak” (om het woord dan toch nog maar een keer te gebruiken). Door mijn artikeltje te plaatsen heb ik toch mooi weer een klein beetje aandacht voor de LP gegenereerd. En door jouw en Toine Manders’ commentaar te plaatsen (ik sta zelden commentaar toe op deze website, overigens vooral niet omdat het meestal slecht geschreven is) geef ik jullie toch ook een platformpje extra.
    De beste methode om de filosofie van de vrijheid te verspreiden is je libertarisch te gedragen. Niet het bestrijden of verkleinen van onvrijheid, maar het vergroten van vrijheid – want wat je aandacht geeft groeit.

  5. By kuehleborn on Aug 25, 2012 | Reply

    Noem je mij nu ineens, namens Rothbard, een “left-sectarian”, Toine? Rothbard is natuurlijk ons aller paus al kende ik dit artikel van hem niet – dan had ik mij wel beter ingedekt :-). Maar is het niet iets te makkelijk om Rothbard voor jou te laten antwoorden?
    Mijn vraag hier is: durf je te verklaren dat het afschaffen van de staat het uiteindelijke doel is van de Libertarische Partij? Of, op zijn minst, dat het verlagen van belastingen een tussenstap is naar het definitief afschaffen van belastingen? En hoeveel wetten (en welke) zou je uiteindelijk graag gehandhaafd willen zien?

  6. By Toine Manders on Aug 25, 2012 | Reply

    Ik citeer uit het partijprogramma van de LP:

    2. BELASTING
    Daar wij van mening zijn dat alle mensen recht hebben op de vruchten van hun arbeid wijzen wij alle overheidsmaatregelen af die bestaan uit het onder dwang verkrijgen van geld of goederen van individuen. In het bijzonder:
    • steunen wij het recht van ieder individu om het betalen van belasting aan te vechten op morele, religieuze, of juridische gronden;
    • wijzen wij loon- en inkomstenbelasting af;
    • wijzen wij iedere stijging in bestaande belastingtarieven af, evenals het invoeren van welke nieuwe belasting dan ook;
    • zijn wij voor de uiteindelijke afschaffing van alle belastingen;
    • zijn wij voor een verlening van onvoorwaardelijke amnestie voor allen die zijn veroordeeld voor belastingontduiking, of daarvan thans worden beschuldigd.
    Als een overgangsmaatregel dienen alle straffen voor belastingontduiking te worden beëindigd. Wij wijzen alle wettelijke verplichtingen voor werkgevers en ondernemers tot het innen van belastingen ten laste van werknemers en consumenten af.
    Wij zijn tegen iedere verhoging onder het mom van rechtvaardigheid of vereenvoudiging van belastingtarieven, tegen vergroting van categorieën van belastingbetalers, en tegen het beperken of afschaffen van aftrekposten en vrijstellingen. Geen enkele belasting kan ooit rechtvaardig of eenvoudig zijn.
    In de huidige fiscale crisis, waarin vele gemeenten verkeren, is faillissement te prefereren boven belastingverhoging of het voortdurende vergroten van de schuldenlast.

    5. AFSCHEIDING
    Wij ondersteunen het recht op politieke afscheiding en het recht op afscheiding door politieke entiteiten (zoals provincies) – particuliere groeperingen en individuen inbegrepen. Het uitoefenen van dit recht, zoals het uitoefenen van alle andere rechten, betekent niet het ontslag van de verplichting om de rechten van anderen te respecteren.

  7. By Toine Manders on Aug 25, 2012 | Reply

    Voor het antwoord op je laatste vraag, citeer ik uit het partijprogramma van de LP:

    2. MISDAAD

    Het voortdurende hoge aantal misdaden – en het bewezen onvermogen van de overheid om er iets aan te doen – vormt een bedreiging voor het leven, geluk en eigendom van de bevolking. Tegelijkertijd ondermijnen de schendingen van de rechten van het individu door de overheid het rechtsgevoel van de burger met betrekking tot de misdaad. De juiste manier om misdaad te bedwingen is door het consequent en onpartijdig afdwingen van wetten die individuele rechten beschermen. Wetten die betrekking hebben op “slachtofferloze misdaden” dienen herroepen te worden omdat zulke wetten zelf de rechten van het individu aantasten en juist echte misdaden oproepen. Wij verwelkomen de trend in de richting van particuliere beveiligingsdiensten.
    3. SLACHTOFFERLOZE MISDADEN

    Omdat alleen daden die een inbreuk vormen op andermans lichaam of eigendom terecht misdaden kunnen worden genoemd, moedigen wij de herroeping aan van alle wetten die “misdaden” zonder slachtoffers creëren. In het bijzonder bepleiten wij:
    Herroeping van alle wetten die de productie, de verkoop, het bezit, of het gebruik van drugs verbieden of een medisch recept verplicht stellen voor de aankoop van vitaminen, medicijnen, drugs of soortgelijke stoffen;
    Herroeping van alle wetten die prostitutie reguleren of verbieden;
    Herroeping van alle wetten die het gokwezen reguleren of verbieden;
    Herroeping van alle wetten die het recht om zichzelf te doden aantasten. Zij vormen een inbreuk op het ultieme beschikkingsrecht van een individu ten aanzien van zijn of haar eigen leven.

  8. By R. Hartman on Aug 29, 2012 | Reply

    Zwak stukje van iemand die zich totaal niet in de LP en haar doelstellingen heeft verdiept. Dat blijkt wel uit de noodzaak tot citeren uit het verkiezingsprogramma, waarna antwoord achterwege blijft.

    Ik ga nog een stapje verder: de auteur heeft niet eens door waar libertarisme voor staat, getuige zijn uitspraak:

    Maar of ze dat nog willen als ze eenmaal het pluche gevoeld hebben… Want macht corrumpeert – voorbeelden te over.

    Libertarisme en de uitoefening van macht staan diametraal tegenover elkaar.

    Uiteraard betekent ‘minder regels’ dat er regels overblijven. Maar geen regels die bepalen wat goed voor mij is. Nee, regels die bepalen dat u geen geweld mag initiëren. Regels dat rechtmatig verkregen eigendom gerespecteerd dient te worden.

    De schrijver propageert Deep Anarchy, maar nergens in het artikel achter de link kan ik snel vinden of het NAP daarin wordt gerespecteerd of niet (geen tijd gehad om elk woord te spellen). Anarchisten respecteren dat in de regel niet (bv. krakers), anarcho-kapitalisten wel.

    Tenslotte keurt het artikel infiltratie in de staat met de intentie haar terug te dringen af. De vraag die dan meteen rijst wordt echter niet beantwoord: hoe voldoende draagvlak te bouwen voor het libertarische gedachtegoed als men veroordeeld blijft tot enkele (met alle respect) marginale blogjes, waarvan het totale bereik niet eens genoeg is om één zetel te realiseren, al zouden alle lezers LP stemmen?

    Meedoen aan het systeem betekent een enorme vergroting van het platform voor uitdragen van de libertarische filosofie. Zoals Ron Paul bewezen heeft. En met een aardverschuiving in politieke opvattingen, vooral onder de jeugd, tot gevolg. Die aardverschuiving wordt nu nog met harde hand bevochten, niet alleen door de ‘democraten’ (socialisten), maar ook door de ‘republikeinen’ (RINO). Ze zal echter niet te stoppen zijn.

    En die aardverschuiving verschaft het draagvlak voor de afbraak van het huidige systeem. Vandaar het verzet van de collectivisten: het bedreigt hun comfortabele leventje op kosten van anderen. Zonder die aardverschuiving komt u nergens, en blijft u nog decennia in de marge bloggen, totaal onsuccesvol, en dus totaal ongevaarlijk voor de heersende elite.

    U geeft het advies ‘je niet af te geven met die lui’. Dus niet alleen steunt u een stap in de goede richting niet, u werkt die zelfs tegen. Met uw insinuaties veegt u de eeuwenoude principieel-libertarische overtuigingen van de mensen achter de LP op één hoop met de arbitraire waan-van-de-dag opvattingen van de overige partijen.

    Met zulke vrienden heeft de LP werkelijk geen vijanden meer nodig.

  9. By kuehleborn on Aug 29, 2012 | Reply

    Nou, meneer Hartman, da’s een zorgvuldig geschreven stukje en ik zal dan ook mijn best doen het puntsgewijs te beantwoorden. Tenslotte gaat de libertarische zaak mij net zozeer aan het hart als u, hooguit denken we verschillend over het realiseren van dit moois.
    Daar gaat-ie.

    Zwak stukje van iemand die zich totaal niet in de LP en haar doelstellingen heeft verdiept. Dat blijkt wel uit de noodzaak tot citeren uit het verkiezingsprogramma, waarna antwoord achterwege blijft.

    Tja, je kan niet iedere keer vlammen. Wat betreft mijn kennis van het verkiezingsprogramma: ik voel en noem mij libertarier en heb mijn noodzakelijke portie Rand en Rothbard (o.a.) gelezen. Maar inderdaad: ik ben geen lid van de LP. Wel ken ik een aantal mensen die ik zeer waardeer uit de partij persoonlijk. Ik wilde met dit stukje vooral wat van die mensen uitdagen te reageren om ook op dit kleine forum hun mening over libertarisme nog eens naar voren te brengen. Dat is helaas onvoldoende gebeurd – een gemiste kans.
    Ik vond de reactie van Toine Manders – gewoon de betreffende punten uit het verkiezingsprogramma kopiëren en inplakken – dan ook wat al te gemakzuchtig (dat kan ik van uw reactie niet zeggen) en heb hem dit via een privé e-mail (waarop overigens geen reactie) ook laten weten. Het lijkt mij allerminst noodzakelijk te citeren uit het verkiezingsprogramma; dit is mij bekend en is bovendien op de website van de LP te vinden – een link had volstaan. Aangezien Manders het niet noodzakelijk vond zich wat meer moeite te getroosten vond ik het verder ook wel best – er is meer in het leven dan de strijd voor de vrijheid.

    Libertarisme en de uitoefening van macht staan diametraal tegenover elkaar.

    Dat is de theorie. Kerken doen ook altijd dat soort uitspraken over naastenliefde enzo. Soms handelt men daarnaar, maar al te vaak ook niet.

    Anarchisten respecteren dat in de regel niet (bv. krakers), anarcho-kapitalisten wel.

    Anarchie is niet hetzelfde als deep-anarchy, bovendien pretenderen ook links-anarchisten het NAP te respecteren. De negatieve connotatie die het woord anarchisme heeft is ons taalgebruik binnengeslopen door misbruik van het woord door tegenstanders.

    Tenslotte keurt het artikel infiltratie in de staat met de intentie haar terug te dringen af. De vraag die dan meteen rijst wordt echter niet beantwoord: hoe voldoende draagvlak te bouwen voor het libertarische gedachtegoed als men veroordeeld blijft tot enkele (met alle respect) marginale blogjes, waarvan het totale bereik niet eens genoeg is om één zetel te realiseren, al zouden alle lezers LP stemmen?

    Misschien moet u zich toch nog eens verdiepen in dat deep-anarchy principe. Het vervelende voor u en voor de LP is namelijk dat ik er ook niet op uit ben een aardverschuiving te weeg te brengen: ik realiseer mij de onhaalbaarheid daarvan omdat de massa te klein is. Wat haalbaar is, is het zoveel mogelijk vergroten van je persoonlijke vrijheid, binnen het systeem.

    En die aardverschuiving verschaft het draagvlak voor de afbraak van het huidige systeem. Vandaar het verzet van de collectivisten: het bedreigt hun comfortabele leventje op kosten van anderen. Zonder die aardverschuiving komt u nergens, en blijft u nog decennia in de marge bloggen, totaal onsuccesvol, en dus totaal ongevaarlijk voor de heersende elite.

    Collectivisten vind ik hier een interessant woord, want wat u eigenlijk vraagt (o.a. van mij) is dat ik mij “aansluit” bij de LP – “stem” op de LP; “mijn zaak” (d.i. het vergroten van mijn vrijheid) in handen leg van de LP, Toine Manders en de overige lijsttrekkers. Ik schreef al dat ik een aantal van deze mensen (waaronder Toine Manders zelf) ken en dan ook niet twijfel aan hun integriteit en goede bedoelingen. Maar het aan een “leider” overlaten om jouw vrijheid te verdedigen vind ik nou een typisch collectivistische daad. Het is dáár waar wij (de LP en ik in het algemeen, u en ik in deze discussie) elkaar kwijtraken. Overigens denk ik dat de door u genoemde collectivisten niet zozeer (of uitsluitend) hun comfortabele leventje op onze kosten willen leiden (dat klinkt trouwens behoorlijk links), maar dat veel mensen gewoon te bang zijn om hun vrijheid onder ogen te zien – veilgheid en zekerheid is wat men wil. Het is daarom dat ik denk dat een libertarische maatschappij – hoe rechtvaardig die natuurlijk ook zou zijn – niet haalbaar is.

    U geeft het advies ‘je niet af te geven met die lui’. Dus niet alleen steunt u een stap in de goede richting niet, u werkt die zelfs tegen.

    Ik denk nogmaals dat de LP in de regering geen stap in de goede richting zou zijn: het politieke systeem in Nederland betekent dat je compromissen moet sluiten, waarden uitruilen om je zin te krijgen op een paar punten. Dit zal betekenen dat de libertarische principes verwateren. Dat is geen verdachtmaking, dat is helaas hoe het werkt. Een verdunde vorm van libertarisme zal de mensen die nog nooit van libertarisme gehoord hebben een verkeerd beeld geven van onze ideeën en de libertariërs die LP gestemd hebben teleurgesteld achterlaten.

    Als het echt zo is dat de LP met enkele zetels (of desnoods met slechts één zetel) in de kamer een stap in de goede richting kan zetten (die gevolgd kan worden door meerdere stappen in de goede richting), dan ga ik om en zal ik 12 september LP stemmen. Maar tot nu toe ben ik nog niet overtuigd:

    Ik was gisterenavond bij de LP borrel in de Haagsche Kluis. Nadat Toine Manders in een zeer lange uiteenzetting nog eens de basics van het Libertarisme had uiteengezet (er waren kennelijk aanwezigen die dit allemaal nog niet wisten), werd er vanuit de zaal gevraagd: hoe gaan we daar komen? Na een exercitie van drie kwartier zijpaden bewandelen over o.m. de relatie tussen de mate van vrijheid (in een democratie!) en levensverwachting was het antwoord op deze prangende vraag nog niet gegeven. Ik ben voortijdig weggegaan en heb de borrel maar laten zitten.

    Tot slot: als u er behoefte aan heeft om te reageren, zal ik uw post plaatsen, maar daarna niet meer reageren. Het is inmiddels oud nieuws en tijd voor het volgende onderwerp. Ik beschouw de discussie dan verder als gesloten.

  10. By R. Hartman on Aug 29, 2012 | Reply

    Gezien uw slotopmerking even kort:
    1) Toine is verschrikkelijk druk, en ik heb hem eigenlijk nergens zien reageren, behalve bij u. Dat hij daarbij wat binnendoortjes heeft genomen is geen gemakzucht, dat kan ik u verzekeren.
    2) Mocht ik de suggestie gewekt hebben u onder de collectivisten te willen scharen dan is dat een misverstand.
    3) Zoals ik schreef denk ik niet dat de LP hele grote stappen gaat zetten in het politieke landschap, en zeker in het begin niet. De compromissen zullen alleen gesloten worden als die de vrijheid dienen: wij willen 0% IB, maar als een partij 25% voorstelt i.p.v. de huidige 52% zullen wij daar niet dwars voor gaan liggen, alleen maar omdat het niet 0% is. 25% is een stap in de goede richting.

    De grote winst van het behalen van minimaal één zetel in de kamer is, zoals ik al schreef, gelegen in het bereik dat voor de libertarische gedachte ontstaat. Voor verwatering ben ik niet bang; Ron Paul heeft laten zien dat daar geen aanleiding toe is. Intussen is er wel een veel bredere acceptatie ontstaan van de filosofie, en dat dwingt de politiek om daar rekening mee te houden. Dat helpt voor het vergroten van uw persoonlijke vrijheid, ook binnen het systeem.

    Mensen die zich graag in een collectief verenigen omdat zij bang zijn hun vrijheid onder ogen te zien zijn vrij om dat te doen. Het enige waar zij niet vrij in zijn is anderen, die die vrijheid wel koesteren, te dwingen om met ze mee te doen. Men regelt dat maar fijn binnen hun vereniging, zolang ze de niet-leden met rust laten.

    4) Het antwoord op uw prangende vraag is niet simpel te geven. Als de LP zou claimen de wijsheid in pacht te hebben en voor alles wat er speelt een panklare oplossing te hebben zou zij zich net zo bezondigen aan een maakbaarheids-ideaal als de zittende klasse.

    De LP zal invloed moeten krijgen in het terug dringen van de tuttelzucht van de staat, en dat kan alleen door te groeien. Naarmate er meer onvrijheden worden afgeschaft zal blijken hoe de markt daarop inspeelt. Het afschaffen van die onvrijheden vergt zorgvuldigheid om te zorgen dat niet ineens hele groepen mensen uit de boot vallen die hun leven lang de staat als betrouwbare partner hebben beschouwd, ondanks bewijzen van het tegendeel.

    Het is dus belangrijk zo snel mogelijk mensen weer voor zichzelf te laten zorgen, bv. premie betalen voor de eigen oude dag in plaats van belasting betalen voor die van iemand anders. Dat vergt een zekere mate van geleidelijkheid. Die geleidelijkheid is echter niet het doel, maar een praktische noodzaak. Doel blijft, om met Rothbard te spreken, abolition, en wel zo snel als menselijkerwijs mogelijk.

    Met slechts een paar zeteltjes zal het vooral bij het verspreiden van de filosofie blijven, bij groei wordt meer mogelijk. Iedere reis begint met een eerste stap.

    Excuus dat het toch nog weer een heel verhaal is geworden, ondank mijn ‘even kort’ in het begin.

Post a Comment

  • Ayn Rand

  • Tag Cloud

  • Recent Posts

  • Pages

  • Recent Comments

  • Archives

  • Categories

  • September 2017
    M T W T F S S
    « Sep    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Subscription Options:

    Subscribe via RSSSubscribe via LinkedInSubscribe via FlickrSubscribe via Google+Subscribe via YouTubeSubscribe via PinterestSubscribe via Tumblr