RSS Feed for This PostCurrent Article

Afgunstig op de Da Vinci Code .

Is het een vreemde speling van het lot dat ruim een week voor Pasen er een uitspraak gedaan wordt in de discussie of het idee dat Jezus niet aan het kruis is gestorven en een kind had met Maria Magdalena wel of niet ontsproten is aan de fantasie van Michael Baigent en Richard Leigh dan wel het resultaat is van serieus journalistiek onderzoek? Want dat laatste is hoe Baigent en Leigh indertijd hun boek “Het heilige bloed en de heilige graal” (HBHG) presenteerden. En als iets kennelijk een historisch feit is, wat de vraag is, mag een schrijver zich hier dan door laten inspireren tot het schrijven van een roman of niet?

Ik las HBHG in 1994 en vond het fascinerend, het graalthema interesseert mij nu eenmaal. Ik was op het boek gekomen door de roman “De geheime academie” van Hubert Lampo, die het ongetwijfeld had gelezen en het verwerkt in wat voor mij voor het eerst sinds tijden weer eens een “echte” Lampo was (helaas ook zijn laatste). Nu is Lampo een Vlaamse schrijver en ook in die tijd al niet meer zo erg in de mode, dus heeft geen haan ernaar gekraaid.
Toen kreeg ik in 2004 Dan Brown’s “Da Vinci Code” in handen; ik las het boek nog in het Engels, want de vertaling was er nog niet of net. Ik ben geen liefhebber van het thriller-genre, ik wilde gewoon eens kijken hoe deze schrijver het verhaal over de graal vormgegeven had. De relatie met Michael Baigent en Richard Leigh’s boek was voor mij natuurlijk wel duidelijk. Ook voor de boekhandel, trouwens, want al snel werd het boek van Baigent c.s opnieuw uitgegeven en, naast nog wat andere uitlegboekjes over de Graal en alle randverschijnselen op dezelfde tafel als de Da Vinci Code gelegd.

Nu hebben de schrijvers van HBHG Dan Brown van plagiaat beschuldigd. Huh? Plagiaat is volgens mij overschrijven en dan doen of het van jezelf is. Hoewel Brown het ontkent, geloof ik stellig dat hij – of op zijn minst zijn vrouw Blythe, die de research voor het boek gedaan heeft – het boek van Baigent gelezen heeft. So what? Hij heeft zich laten inspireren tot het schrijven – niet het overschrijven – van een bestseller. Daar zijn overigens ook Baigent en Leigh beter van geworden, want hun boek kwam ook weer in de belangstelling. Niet genoeg, kennelijk, want er moest toch meer uit te halen zijn. Dat is dan nu gebeurd; de verkoop van hun boek is door de publiciteit omhoog geschoten. Zielig; Baigent en Leigh mogen Dan Brown wel dankbaar zijn. Of hebben ze met zijn drieën een slim publiciteitsspelletje gespeeld?

Trackback URL

  1. 1 Trackback(s)

  2. Dec 30, 2009: Dan Brown, de nieuwe Hubert Lampo « George Overmeire’s Culturele Overpeinzingen

Post a Comment

  • Ayn Rand

  • Tag Cloud

  • Recent Posts

  • Pages

  • Recent Comments

  • Archives

  • Categories

  • April 2017
    M T W T F S S
    « Sep    
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
  • Subscription Options:

    Subscribe via RSSSubscribe via LinkedInSubscribe via FlickrSubscribe via Google+Subscribe via YouTubeSubscribe via PinterestSubscribe via Tumblr